In Montreal hadden we kaartjes gekocht voor de NHL ijshockey match tussen Canada en Atlanta. De zaal met 20.000 toeschouwers had indrukwekkende beeldschermen en een projectiesysteem dat de hele ijsvloer kon bedekken met bijvoorbeeld een bewegende vlag voor het volkslied...

De match zelf was best spannend en eindigde in verlengingen en strafschoppen. Ik snap de nogal rare buitenspelregels niet helemaal die continu het spel stilleggen. Daarnaast is hun foutensysteem ook nogal raar, want als je een tegenstander tegen de muur ramt, wordt je enkel bestraft als er een puk in de buurt is. Very odd.

Het spel lag dus heel vaak stil, waardoor er heel wat sponsors hun ding konden doen. Dat zijn vaak entertainende dingen zoals de kus van de match waarbij de camera's er een aantal koppels uit het publiek onverwacht uitpikken en hen passioneel laten zoenen. Er zaten ook twee heteromannen bij, die dan maar fake meededen met het spel :-)

Het was ook opvallend dat het heel stil bleef bij doelpunten van Atlanta en de zaal heel uitbundig werd toen de Candazen scoorden. Ofwel ligt Atlanta heel ver van Montreal ofwel durfden die supporters geen kick te geven omdat ze als minderheid bang waren van die stoere Canadese beren.

Tenslotte... het aantal bier, popcorn ed dat ik daar heb zien aanvoeren, daar kan je een hele concertzaalfuif mee voederen! Die massaconsumptie kost ook stukken van mensen, want 9,5$ voor een frisse pint is er echt wel over.

op... neer...
sneller... trager...
naar voor... naar achter...

vreemd genoeg verdienen sommige mensen hun brood met enkel die woordjes een uur lang te zeggen terwijl ge zelf een fietsende zweetfabriek zijt.

een vriendin heeft me een maand geleden geïntroduceerd in de vreemde wereld van spinning oftewel aerobics op de fiets. het bleek een aangename afwisseling te zijn nu het lopen de laatste tijd wat begint te vervelen...

tot mijn verbazing bestaat spinning in alle soorten en maten: fat burning spinning, full body workout spinning, gothic spinning en zelfs madonna spinning...

kheb er ondertussen al een paar uitgeprobeerd en ook al zijn het aantal bewegingen dat je kan doen beperkt, de leraars verschillen sterk qua moordend tempo en muziekkeuze...

diegene met het moordendste tempo legt blijkbaar ook de leukste muziek op: prodigy, coldplay, radiohead, starsailor, ... dus ik ga mezelf de komende weken nog een paar keer door hem laten afmatten.

Holebi-twintigers zijn geen mietjes en dat hebben er dertig dit weekend bewezen tijdens het avonturenweekend van Plan B.

Zaterdag stonden er twee klimtochten op het programma, waarvan eentje waar je aan elkaar vastgemaakt bent en de zwakste schakel de snelheid bepaalt. Ideaal om de socializen en wat groepssfeer te creëren.

Zaterdagavond trok iedereen de meest foute kleren aan voor "de faute kwis". Nog nooit zo'n freaky bende bij elkaar gezien met fantastische foute outfits. Het zette meteen de juiste sfeer voor een amusantvolle kwis en een fuif die ondanks ons lage aantal toch ferm van de grond kwam en hoe kan het ook anders heel wat foute muziek op de playlist had.

Zondag was het kicken via touwenparcours, death ride en een mini speleologie. Dat touwenparcours was door zijn lengte behoorlijk afmattend en uitdagend. Het worstelen met autobanden net voor het einde was een ware marteling omdat je vooral op je armspieren jezelf moet optrekken. Voor de meesten een pijniging maar we zetten door tot de finish.

Aangenaam maar megavermoeiend weekend dus ik kruip mijn bedde in.

De regen hield vandaag een rustdag, dus onze timing was perfect voor een namiddagje fietsen in de Vlaamse Ardennen. Als stadsjongen bleken de 50km een sportieve uitdaging maar afzien was het zeker niet en van stijve spieren heb ik voorlopig nog geen last.

Pas als je de frisse plattelandslucht inademt merk je hoe veel frisser en gezonder die aanvoelt dan een wandeling door de stad. Ik zie me echter nog niet verhuizen naar waar het ene dorpke van 100 inwoners het andere opvolgt en iedereen iedereen kent. Ik hou wel van het anonieme van een stad waar alles wat je nodig hebt binnen handbereik te vinden is.

Wat ik echter wel mis is de gezonde lucht. Als je doorheen het platteland koerst merk je pas het grote verschil op met wat voor vuil je in een stad inademt, zeker als de auto's in grote getallen voorbij je deur passeren.

Ik ga morgen stijf zijn en dat allemaal dankzij een vriendelijke allochtone medemens in de fitness, die me wat tips gegeven heeft over hoe je het efficiënst een cross-over uitvoert met het meeste effect.

Vriendelijke jongens toch en dan willen ze in Antwerpen nog van die hatelijke bordjes promoten. Die verzuurde jongens van het Behang zouden beter ook es meer gaan sporten.

PS> Ben ik te homo-gebrainwashed of was het normaal dat hij daarna aan mijn borst voelde om te kijken wat het effect was van die oefening?

Mijn timing is altijd vreselijk. Amper een week voor de 10km zit ik opgezadeld met een dijblessure, dus mijn deelname volgende week hangt aan een zijden draadje...

Ik ga het de komende dagen wat kalm aandoen qua lopen en hopelijk ben ik tegen volgende week donderdag voldoende gerecupereerd.

Ironisch genoeg is vandaag net mijn deelnemersnummer toegekomen.

Meer dan 15 vrienden doen ondertussen al mee aan de Gentse stadsloop. Terugkrabbelen is dus geen optie meer.

Om toch niet af te gaan, heb ik dit weekend nog es de loopschoenen aangetrokken voor een tochtje van 5km. Op 4 weken van D-day doe ik er 28 minuten over, dus nu langzaam aan het aantal kilometers verder optrekken en hopen dat ik voor die 10km rond het uur kan eindigen.

“I became a gay icon when I was 15,” he said, “which was a little bit weird. When I was 17, everyone had started that speculation about me, though I didn’t hear about most of it.”

“I don’t have a problem with being a gay icon,” he continued, “it’s not a big deal to me. But I think the gay speculation was an attempt to pull me down from the top. Some people think it’s an insult to say, ‘Oh I think he’s gay’, but I don’t take it that way. I’m not gay. I’m lucky that within myself I don’t care enough to get worried or upset over it.”

Ik heb een nieuw doel gevonden... Ik wil midden mei deelnemen aan de stadsloop van Gent met vrienden of met Plan B. Ik wil die 10kilometer in een deftige tijd afleggen, dus dat betekent de komende weken wat trainen om mijn conditie te verbeteren.

Zondag ben ik voor het eerst in een jaar terug beginnen lopen. Tot mijn verbazing heb ik toch 15minuten continu gelopen aan 10km/u. Dat ga ik de komende weken langzaam opbouwen.

In mijn humanioraperiode haatte ik sport, dus mijn rondje rond de watersportbaan eindigde toen meestal met een schaamtelijke tijd van ongeveer 45 minuten. Mijn L.O. leraar zou verbaasd zijn moest hij me nu bezig zien!

De Morgen heeft toch rare ideeen over kilo's verbranden op het werk:

Zelfs wie een zeer saaie job op een bureau heeft, kan zijn fysiek zelf op peil houden door buikspieroefeningen te doen achter zijn of haar bureau, regelmatig de armen uit te strekken, de papiermand verder weg te zetten en regelmatig op te staan om een praatje te slaan met collega's.

Duidelijk iets voor mensen zonder schroom...

Een Nederlandse fitnessuitbater start volgende week met fitness voor nudisten in zijn sportschool in het Betuwse Heteren. Er hebben al 57 nudisten ingschreven.

De nudifit-lessen, zoals de fitnessuurtjes voor naaklopers zullen heten, zijn alleen toegankelijk voor 18-plussers. In de fitnessruimte is het voor alle bezoekers verplicht om bloot de oefeningen te doen. De instructeurs mogen wel sportkledij aan.

Volgens de belangenorganisatie Naturisten Federatie Nederland (NFN) bestaat naaktfitness nergens anders in de wereld.

Waarschijnlijk niets voor mij. Ik vind het leuker als mensen iets bedekt houden, dan kan mijn fantasie nog zijn gang gaan. En ten tweede kan je beter je ogen niet teveel de kost geven, want een erectie wordt daar waarschijnlijk niet zo geapprecieerd.

Elke donderdag doe jij mijn hartje sneller slaan,
je loopt, je fietst, je cruncht,
een terloopse blik,
jouw naakte natte lijf vol met zeep,
wie ben jij toch?

Mijn donderdagse kwelling is weer net achter de rug. In de fitness komt er elke donderdag een megaleuke alternatieveling sporten en verder dan oogcontact zijn we nog niet geraakt.

Ik heb geen idee of hij geïnteresseerd is of niet, ook al hadden we de eerste keer behoorlijk lang oogcontact. De kans dat hij homo is, is groot want hij is al eens met een BH (*) komen sporten.

Hoe spreek je in godsnaam iemand aan in de fitness? De komende drie weken kan ik er mijn kop over breken want ik ben de volgende twee donderdagen niet in Gent 's avonds. Iemand suggesties?


* BH : Bekende homo, homo die ik tegengekomen ben in het uitgaansleven of verenigingsleven.

This morning I was wondering if I'm becoming more gay. Am I so dulged into the gay community that I've changed for the worst? Might the new fitness urge be the last step before I fall into the deep end?? Who knows. My future might be already planned: the new leather jacket, tight shirt and goatee are just waiting around the corner ;-) Nothing wrong with that but I don't want to end up being a textbook queer example.

I'm spending more time with my colleagues lately and who knows that might be my savior even though one of them has been playing German 'slagher' music all day and another colleague is calling me sweetie when he's too drunk so there might be some queers after all. Time for some more investigations in the Q thing at work :-)

Or is it just in everybody's nature to look for colleagues with the same ideas and orientation at work?