Funky Monkey
Eternal cravings of a restless mind
Showing posts with label gay. Show all posts
Showing posts with label gay. Show all posts

gewoon een mens

”Ik wil niet die homo zijn, maar gewoon een mens. Een man die van mensen houdt, ongeacht hun seksualiteit. Ik sta open voor alles en iedereen. Gelukkig is er nu een generatie jongeren die er net zo over denkt. Geen subculturen meer, maar één cultuur waarbinnen je verschillende dingen leuk kan vinden.”
Sam De Bruyne - StuBru presentator in Expreszo

(via)
 

Tolero

"F*ck leidt tot vrije seks, en dat leidt tot hiv. Dat weet u."

Kirs Vleugels (CD&V) in Terzake

Dat er een aantal wereldvreemde types bij CD&V rondlopen is bij deze nog maar eens bevestigd...
 

Er is een tijd van komen en van gaan

De knoop is doorgehakt. Ik heb vandaag een einde gemaakt aan mijn vrijwillerswerk bij WJNH.

De laatste maanden was mijn betrokkenheid ferm verminderd. Alhoewel ik nog heel sterk in het websiteproject geloof, is mijn motivatie om nog veel voor de website te doen zoek en is het moment gekomen om er een streep onder te trekken alvorens het volledig verwatert.

Ik heb de laatste 4 jaar ongelofelijk veel plezier aan de site beleefd en me met heel veel enthousiasme op dit project gestort. De leuke ervaringen van mijn jaren als hoofdredacteur ga ik niet snel vergeten. Ik ben behoorlijk trots op wat we met beperkte mankracht hebben kunnen verwezenlijken want de site mag gezien worden.

Ik heb een gerust gevoel bij mijn afscheid want ik laat de site in goede handen achter. Vrijwilligers die mijn volle vertrouwen om de site te blijven sturen en ervoor te zorgen dat het één van de paradepaardjes van wjnh mag blijven.
 

Pacman

Het was rond halféén toen we op Pacman binnenstuikten. De eind-dertigers met hemd en das en champagne in de hand deden het ergste vermoeden, dus ik maakte zware bedenkingen over hoelang we het daar zouden uithouden.

Lori Glory slaagde er met haar leuke mix waar ik Bloc Party en Mika in leek te herkennen echter in om ons aan het dansen te krijgen en het leuke (vaak bekend) volk zorgde al snel voor een heel ander sfeertje.

Naast het te verwachten alternatieve volk was er ook veel fuifvolk dat 6 à 7 jaren geleden regelmatig de Gentse fuiven afschuimde en de laatste jaren spoorloos verdwenen was. Dat zorgde voor veel bijpraten met een leuke soundtrack op de achtergrond.

Rond 3u (wintertijd) werden de beats eentoniger en besloten we uiteindelijk naar huis te gaan. Het feestje is voor herhaling vatbaar maar hopelijk doen ze dan iets aan de chaotische bar...

Ps > In de toiletten had iemand opeens veel belangstelling voor mijn sneakers. "Leuke schoenen" zei die. Terwijl ik "bedankt" mompelde, vroeg ik me af of dat geen lome verleidingstruc was.
 

Nee tis geen zij, tis een hij

t moest er eens vankomen. "Nee tis geen zij, tis een hij". Met die simpele woordjes was mijn coming out tijdens de lunchpauze een feit. De reacties waren positief.

Tegen het einde van de namiddag zal het nieuws waarschijnlijk zich al verder verspreid hebben want met onze secretaresse en een andere roddeltante aan tafel hoef ik het zelf niet meer rond te bazuinen.

Vreemd eigenlijk dat het hier twee jaar geduurd heeft, maar de minder persoonlijke band met de collega's heeft daar veel mee te maken.
 

"Strijd om homo-kus"

Op gaykrant vond ik een artikel over twee homo's in een amerikaanse soap die niet mogen kussen om de conservatieve tv kijkers niet af te schrikken. Op youtube zocht ik een leuk filmpje van hen als illustratie bij een post.

Groot was mijn verbazing toen ik toch een passionele kus van hen vond...


Tot daar het dubbelchecken van een verhaal
 

Het einde van GayId

Kheb een paar dagen geleden mijn LNM & GayID (QTid) profiel verwijderd. Had het eigenlijk al veel sneller moeten doen, want ik kan me niet echt vinden in het beleid van de website.

Basisfuncties zoals zoeken of ongelezen berichtjes ouder dan 24u kan je enkel lezen als je betaalt of als je elke week een uitnodiging naar je hele adresboek stuurt om lid te worden. Dus beïnvloedbare jongeren worden zo in de kosten gejaagd of moeten een deel van hun privacy vrijgeven als ze nog met hun vriendjes in contact willen blijven.

Anderzijds heeft de eigenaar het niet zo begrepen op vrije meningsuiting, want je wordt buiten gebonjourd en de huid volgescholden als je kritiek durft te geven. Maar ook de businesspraktijken zijn volgens Inside Internet niet zo koosjer.

Tot slot zijn sommige van hun polls lasterij en beledigend voor bepaalde bevolkingslagen:
Zou jij sex hebben met iemand van 180kg of meer (vb komo)
  • Neen, ik val niet op chubby's
  • Misschien, als ik echt dronken ben
  • Ja, hoe meer vlees (en vet) hoe liever
Geef mij dan toch maar Facebook of Myspace. :-)

discussie 1 op wjnh forum
discussie 2 op wjnh forum
 

Fotostrip

 

Geile homo's in NY

De gayscene in NY spreidt zich uit tussen 12th en 19th Street in de buurt van 8th Avenue. Je hebt er heel wat bars, winkeltjes en resto's:

- Gym, een gay sports bar waar vooral volk zit die op zoek is naar sportief gespierd volk maar het zelf niet is. Gelukkig waren er ook een paar uitzonderingen.
- de G, een pre-party bar waar er op los gecruised worden met leuke elektro en mixes. qua muziek één van mijn favoriete gay bars.
- party @ Splash met een vreselijk optreden van RuPaul en dreunende kokorico muziek, plek waar je gegarandeerd touche hebt indien je seks wil
- vynl, kitscherig restaurant met simpson-motief tafels en poppen van bekende sterren aan de muur & Justin Timberlake in het toilet ;-)

Je kan van de New Yorkse homo's moeilijk zeggen dat ze schuchter zijn. Ik had bijna een vliegenmepper nodig om ze van me af te slaan. De eerste 10 minuten had ik al 3 keer iemand die met me naar bed wou en tegen dat de avond vorderde raakte ik langzaam de tel kwijt van onsubtiele aanrakingen, slechte openingszinnen of heel directe vragen. NY is behoorlijk decadent en waarschijnlijk wordt je als je daar woont binnen de kortse keren een megaslut. Desalnietemin is het voor ego best es aangenaam om zoveel aandacht te krijgen. :-)

De grappigste situatie was eigenlijk in de star bucks in de gay street. Een gast vroeg me of hij de cinemapagina's mocht lenen. Na het bekijken van de pagina's vroeg hij of ik niet met hem naar de film wou. Subtiel ;-)
 

Le Village gai

Montreal heeft een heuse gay village. Rue Sainte-Catherine bevat cafeetjes, winkeltjes en restaurantjes voor holebi's en is versierd met foto's van holebikoppels en regenboogvlaggen. Zelfs het metrostation heeft regenboogkleuren aan de gevel gehangen. Het voelt nogal vreemd aan om je eigen gay cocoon te hebben...



Eén van die restaurants is Slo On. Het is een hippe en trendy plek waar de oberts even lekker zijn als het eten. Het aanwezige volk was dat echter veel minder. Na het eten kwamen we bij een zondagse gay t-dance terecht, waar het twieoo-gevoel zich langzaam van mij meester maakte. I didn't feel like dancing...

Twee dagen later ging ik iets lezen in de gay starbucks waar blijkbaar heel wat mannen zaten om te zien en gezien te worden. De ober kende een paar Nederlandse woorden en vertelde dat Montreal stikte van de Waalse en Nederlandse homo's en maar weinig Vlamingen. Hij kon me echter niet uitleggen wat al die Nederlanders daar zoeken.

's Avonds ondekten we nog een saloonachtige bar met pool waar je bier per liter kon kopen. De lesbo's waren goed vertegenwoordigd, want in de rest van de straat minder het geval is.
 

5 jaar later - 20 jaar VG

Verkeerd Geparkeerd viert deze week zijn 20ste verjaardag en dat zorgt voor een kleine reality check, want precies 5 jaar geleden hielp ik mee de feestweek voor de 15e verjaardag te organiseren. De tijd vliegt!

Ik heb heel leuke herinneringen aan die hele week met onder andere een karaoke, stadsspel, 12 urenloop, culture club party en vooruitfuif. Eigenlijk waren die 4 jaar bij VG heel veel plezier. Dus ik kijk er naar uit om heel wat oude bekenden terug te zien op de verjaardagsreceptie vrijdag.

Ik reflecteer de laatste dagen behoorlijk over de laatste 5 jaar. Mijn relatie van toen is na bijna een jaar stuk gelopen en sindsdien heeft geen enkele relatie nog dezelfde diepgang gekend. Zelf ben ik ook ferm veranderd: assertiever, sportiever en veel zelfverzekerder. Dat is eigenlijk positief.
 

Hoe lang blijf je vieren dat je anders bent, als velen toch juist hetzelfde willen zijn?

Een column over de Amsterdamse gay pride vanmorgen in De Morgen bevat wat voedsel tot nadenken...

Omdat ik net met het allerliefste homostel van de wereld op vakantie was geweest, besloot ik mijn homovriendelijkheidspeil hoog te houden en stapte ik zaterdag kordaat over de grachten om op een brug de Gay Pride te bekijken. Samen kijken we een tijdje naar een man in een leren tuigje dat een verontrustende dans doet met zijn oudemannenvelrimpels. Bij elke boot wijs ik schreeuwend de vreemdste dingen aan die ik kan vinden. Om mij heen doen mensen hetzelfde. "Gek", zeg ik dan. "Het lijkt wel alsof ik steeds minder tolerant word van hier te staan." Want is dit eigenlijk de dag van de vrijheid, de dag waarop iedereen een boa pakt en zegt: 'Ja, ook ik hou van Madonna', de dag waarop we vieren dat er een sauna bestaat die de Thermos heet die 's nachts open is - en waarvan ik weet dat ik er maar beter niet naar toe kan gaan voor dennengeurontspanning, of ik moet heel aparte dingen verlangen van stoom en menselijk contact - of is iedereen gewoon een dagje naar de dierentuin gegaan? Bas zegt somber: "Ik denk het laatste."

En terwijl we weer verder kijken naar een enorme boot waar jongens in witte bonten cowboyhoeden en kleine broekjes een paal het hof maken, vraag ik me af hoeveel homo's blij zijn met de Gay Pride, en hoeveel zich schamen. "Hoe lang blijf je vieren dat je anders bent, als velen toch juist hetzelfde willen zijn?", vraag ik aan Bas. "Waarom zijn er eigenlijk homotennisclubs?", vraag ik dan. "Levert het een elementair probleem op als je een balletje heen en weer probeert te slaan met iemand die niet het bed deelt met een bronstige man?" Bas haalt zijn schouders op. "Daar snap ik ook niets van. Sommige mensen zien een louter seksuele voorkeur, anderen een levensstijl."

Is een gay pride nog van deze tijd? Is er geen betere manier om op te komen voor gelijke rechten en beginnen dergelijke prides niet net het omgekeerde effect te hebben van wat ze eigenlijk willen verwezenlijken.  Als holebi-vriendelijke mensen al dergelijke reacties hebben, wat veroorzaak je dan bij homofoben...  wakkert dit dan net niet het homofobe geweld aan?

Begrijp me niet verkeerd... je homo zijn verbergen is geen optie, maar met dergelijke extravagantie bereiken we niet veel. Het homohuwelijk en adoptie zijn goedgekeurd mede dankzij deze prides, maar het eisenpakket wordt nu steeds lichter en lichter, dus welke omkadering ga je dergelijke evenementen nog geven? Moet de holebibeweging dergelijk evenement nog organiseren als de eisen wegvallen of laten we het feestje aan het commerciële circuit over die met navigaytion e.d. al dergelijke evenementen op poten zetten.
 

nacht 5 - niet rock niet hetero

WJNH kan beter Wel Rock Niet Hetero begraven dan het nog es aan de Casa Rosa fuiven te verbinden. Man, wa was me da!

Een rockfuif vol met rockclichés (de vaste pottenrockwaarden van de gewone gay fuiven tot 80s rock), heel wat ondansbare rock en heel weinig recente muziek (behalve god helpe ons - fucking Lordi). Nen goeie DJ vinden die weet hoe je een publiek in beweging krijgt en houdt, kan toch niet zo moeilijk zijn. Ergste van al was toen ze overschakelden op mainstream muziek omdat het publiek niet echt meewilden. Dik gebuisd...

Kben dan maar naar de vlasmarkt getrokken, waar ze blijkbaar dansbaardere rock en elektro draaiden en het alternatieve volk mocht er daar ook best wel zijn :D
 

Kvraaghetaan

Holebi-jongeren vandaag paginagroot in De Standaard:
 

Sexy gay wentworth miller

Op het web stikt het weer van de geruchten over de geaardheid van cutie Wentworth Miller. De Prison Break-acteur Wentworth zou namelijk al zes maanden lang een relatie hebben met Luke McFarlane.

"Luke wie?" hoor ik jou al denken... Na wat onderzoekwerk (google dus) blijkt het om het ex vriendje van TR Knight te gaan. De acteur uit Gray's Anatomy die een paar maanden geleden uit de kast kwam.

Tot hier mijn Dag Allemaal bijdrage voor deze maand.

En nu ga ik lekker dromen...
 

een nieuw hoofd

Na bijna een jaar zoeken was het gisterenavond eindelijk zover. WJNH had eindelijk een nieuwe hoofdredacteur...

De zoektocht begon tijdens de Gentse feesten vorig jaar, toen ik na anderhalf jaar als hoofdredacteur aankondigde dat ik weg wou. Uiteindelijk beslisten we het taakpakket op te splitsen in een eindredactrice reportages voor de verschillende publicaties in tijdschriften en eentje voor de WJNH website. De eerste was snel intern gevonden, maar voor de website vonden we geen kandidaat ondanks een online vacature.

Ik had beloofd om hoofd te blijven tot er een opvolger was, maar in november was het wachten genoeg geweest. Het takenpakket bleek niet meer combineerbaar met mijn job en de motivatie was ver zoek, dus de redactie ging stuurloos verder en ik werd gewoon redacteur. Op zich geen ramp want de website kreeg regelmatig nieuwe inhoud, maar qua opvolging van nieuwe redactieleden was het een mager beestje.

De laatste weken werd het echter steeds duidelijker dat iemand het stuurloos schip vooruit wou krijgen en een paar mailtjes verder hadden we eindelijk een opvolger. Het is eigenlijk het beste wat de WJNH redactie kon overkomen: motiverende jongen die de klappen van de zweep (mijn zweep) kent binnen de redactie, een goed overzicht heeft van de situatie en mensen kan op sleeptouw nemen. Hij heeft alleszins mijn vol vertrouwen.

Aangezien hij meeleest en ondertussen waarschijnlijk knalrood geworden is, wens ik hem nog even heel veel succes!
 

avontuur

Holebi-twintigers zijn geen mietjes en dat hebben er dertig dit weekend bewezen tijdens het avonturenweekend van Plan B.

Zaterdag stonden er twee klimtochten op het programma, waarvan eentje waar je aan elkaar vastgemaakt bent en de zwakste schakel de snelheid bepaalt. Ideaal om de socializen en wat groepssfeer te creëren.

Zaterdagavond trok iedereen de meest foute kleren aan voor "de faute kwis". Nog nooit zo'n freaky bende bij elkaar gezien met fantastische foute outfits. Het zette meteen de juiste sfeer voor een amusantvolle kwis en een fuif die ondanks ons lage aantal toch ferm van de grond kwam en hoe kan het ook anders heel wat foute muziek op de playlist had.

Zondag was het kicken via touwenparcours, death ride en een mini speleologie. Dat touwenparcours was door zijn lengte behoorlijk afmattend en uitdagend. Het worstelen met autobanden net voor het einde was een ware marteling omdat je vooral op je armspieren jezelf moet optrekken. Voor de meesten een pijniging maar we zetten door tot de finish.

Aangenaam maar megavermoeiend weekend dus ik kruip mijn bedde in.
 

een loopje met de waarheid

Na bijna anderhalf jaar op mijn job weet niemand dat ik homo ben. De kans is er wel geweest maar ik heb steeds ontwijkend of onzijdig geantwoord op vragen zoals "heb jij een vriendin?" en "heb je al relaties gehad?", maar vandaag heb ik toch een loopje met de waarheid genomen om het te verbergen.

En ik snap eigenlijk niet goed waarom ik het niet durf te zeggen? Want de kans is klein dat mijn baasje slecht gaat reageren. Misschien sommige collega's wel, vooral die twintiger die niet naar Brokeback Mountain wou omwille van de twee kussende mannen, maar op zich mag dat geen reden zijn.

Op mijn vorige job kwam ik behoorlijk snel uit de kast. De persoonlijke band was ook wel zo sterk dat ik mij schuldig voelde omdat ik zo lang gewacht had, maar nu heb ik dat totaal niet. Zij vertellen amper iets over hun leven, waarom moet ik het dan rondbazuinen? Dus ik stel het uit en uit...

Zijn wij verplicht om onze coming out te doen als voorbeeldfunctie, om de holebi-aanvaarding te verhogen? Misschien wel...

Misschien moet ik mijn leugentje wel gaan rechtzetten en aan mijn baasje toegeven dat ik toch op nationaal niveau in het jeugdwerk actief was. Ze zal zich wel niet verslikken als ik "Wel Jong Niet Hetero" laat vallen zeker.
 

Toen je als homo nog verkeerd geparkeerd was

"Vreemd toch, in 1994 was homoseksueel zijn al genoeg om er een documentaire over te maken. " zegt Lieve Blancquaert in De Film van Mijn Leven. Sven Bocklandt, een eerstejaarsstudent biologie aan de universiteit van Gent, komt uit de kast als homoseksueel. "Homoseksuelen en kinderverkrachters: voor veel mensen is het toch één pot nat", zegt hij in die nog homofobe tijd. "Ik wil tonen dat een homoseksueel ook gewoon een mens is."

De tijden veranderen of toch niet, want wat staat er in De Morgen vandaag: "Een van mijn leraars is homo", zegt tiener Anne-Chantal. "Maar hij is nog maar 25, dus dat zal wel voorbijgaan. Het is een ziekte die genezen kan worden. Er zijn toch instellingen." Hopelijk zijn het uitzonderingen, want de meisjes zijn lid van de conservatieve groepering Jeunes pour la Vie.

We hebben de laatste jaren enorme sprongen genomen qua holebirechten, maar soms vraag ik me af of de bevolking even progressief meegeëvolueerd is. Het is misschien wel logisch dat het een aantal generaties kost vooraleer het volledig aanvaard wordt en misschien moeten we ons al tevreden stellen met de vooruitgang sinds 1994.

Een documentaire over 'homo zijn' is niet langer nodig. Stap per stap... dichter bij aanvaarding. Er wordt veel meer aandacht aan holebi's besteed en vaak op een positieve, niet-clichématige manier. Jongeren die in de knoei zitten met hun gevoelens of problematische coming-outs komen gelukkig steeds minder voor. Holebi-jongerengroepen zoals Verkeerd Geparkeerd verschuiven van onthaalgroep steeds meer richting ontmoetingsplek en ontspanning voor holebi's.

 

Abnormale lezersbrief

De bisschop van Namen zei deze week dat homo's "abnormaal" zijn, waarmee hij wellicht bedoelt dat homoseksualiteit onnatuurlijk is, tegen de bedoeling van de natuur indruist.

Akkoord: een vagina past niet echt in een vagina en hoe je een penis in een penis moet kunnen krijgen is me al helemaal een raadsel. Maar om vanuit deze vaststelling dan maar meteen te besluiten dat een penis in een vagina de bedoeling is en het andere niet, is compleet fout. De bisschop van Namen is een christen mens en die gaan er vanuit hun geloof vanuit dat er achter alles een ontwerp en zelfs een ontwerper zit. Darwinisten weten echter beter: het is helemaal niet vooraf bedacht dat penissen en vagina's in elkaar moeten passen. Het is ook helemaal niet de bedoeling dat het overgrote deel van de dieren heteroseksueel zou zijn. Het is niet de bedoeling, maar een gevolg.

Waarom is het overgrote deel van de dieren heteroseksueel? Omdat heteroseksuelen zich kunnen voortplanten en homoseksuelen niet. Wanneer een bepaalde eigenschap de kans op voortplanting vergroot, zal een groot deel van de soort die eigenschap overnemen. We moeten daar eerlijk in zijn: homoseksualiteit vergroot de kans op voortplanting niet echt en dus is die eigenschap niet echt doorgedrongen bij de meerderheid van de dieren. Maar dat betekent dus geenszins dat homoseksualiteit onnatuurlijk zou zijn en dus tegen de natuur zou indruisen. De natuur heeft immers helemaal geen bedoeling.

Of zoals Darwin het zou zeggen: homoseksualiteit is evolutionair gezien minder succesvol dan heteroseksualiteit omdat homoseksuelen niet aan voortplanting doen. Minder succesvol, dus, maar daarom nog niet abnormaal of onnatuurlijk.
Lezersbrief van Marnix in De Morgen - 7 april 2007