Daar stond ik dan in het Musée d'Orsay tussen een aantal impressionistische meesterwerken. Mijn gedachten dwaalden af naar mijn vorig bezoek. Als 17-jarige snotaap werd ik toen overdonderd door de aanwezige kunst.

Het leven zag er toen zo eenvoudig uit. Een soort naïviteit filterde de ruwe kantjes van deze wereld weg en misschien was het wel daarom dat het impressionisme me toen zo aansprak.

De aanwezige kunst zei me deze keer wat minder en slechts een paar Van Goghs konden nog de aandacht inpalmen. Mijn smaak is duidelijk geëvolueerd en mijn visie op de wereld evenzeer...